Supplement 1.7: Stralingsgrootheden en radiometrie      (4/9)

De stralingssterkte      ... verder vanaf de vorige pagina

Voor een isotrope straler met richtingsonafhankelijke stralingssterkte kan de integraal worden opgelost. Bij een kegelvormige ruimtehoek zoals in de afbeelding in de linkerkolom van de vorige pagina, die echter in de richting van het zenit is georiënteerd, varieert de azimuthoek φ van 0 tot 2π. De zenithoek ϑ varieert van 0 tot de halve openingshoek ϑ':

Φ=I ϑ=0 ϑ' φ=0 2π sinϑdϑdφ =I2π( 1cosϑ' )

Deze oplossing is een alternatief voor de berekening in het voorbeeld Efficiëntie van een lenscollimat op de vorige pagina.

Opdracht 2: Isotrope stralers

Bij anisotrope stralers, waarvan de emissie symmetrisch is rond een as, kan de integraal gedeeltelijk worden opgelost. Hiervoor bekijken we de volgende grafiek, waarin een axiaal symmetrische ruimtehoek rond de verticale as (de zenitas) wordt weergegeven en eruitziet als een band rond de halve bol. Deze eveneens differentiële ruimtehoek is:

dΩ= da R 2 = φ=0 2π sinϑdϑdφ =2πsinϑdϑ

Door aan te nemen dat de stralingssterkte I( ϑ ) alleen afhankelijk is van de zenithoek ϑ kan de emissie worden geïntegreerd over de azimuthoek φ:

Φ= ϑ 1 ϑ 2 φ=0 2π I( ϑ )sinϑdϑdφ =2π ϑ 1 ϑ 2 I( ϑ )sinϑdϑ
Vergelijkingen
Zoom Sign
Differentiële ruimtehoek 2
Integratie over de azimuthoek φ van 0 tot 2π resulteert in een band rond de bol onder de zenithoek ϑ met de breedte Rdϑ. Vanwege de differentiële breedte is ook deze band een differentiële oppervlakte-element da.
Opdracht 3: Anisotrope stralers

Een bijzondere vorm van anisotrope stralers zijn de cosinusstralers of Lambert-stralers, genoemd naar de wiskundige en natuurkundige Johann Heinrich Lambert (1728-1777). Deze stralers worden besproken in supplement 1.8.

Methoden voor het meten van de stralingssterkte worden beschreven in het gedeelte over radiantie.